داستان کشف آمبرگریس و مشک: رازهای کمیابترین نتهای حیوانی
آمبرگریس (Ambergris) و مشک (Musk) دو مورد از کمیابترین، گرانبهاترین و جنجالیترین مواد اولیه با منشأ حیوانی در تاریخ عطرسازی هستند. این دو ماده، به دلیل خاصیت تثبیتکنندگی و رایحه منحصر به فردشان، قرنهاست که جزء اصلی عطرهای لوکس بودهاند و هر کدام داستان کشف و استفاده پر رمز و رازی دارند.

۱. آمبرگریس (عنبر): گنج شناور اقیانوس
آمبرگریس که در زبان فارسی به آن “عنبر” یا “عنبر خاکستری” گفته میشود، یکی از عجیبترین و ارزشمندترین مواد طبیعی جهان است.
داستان کشف و منشأ
-
پیدایش در اقیانوس: آمبرگریس در واقع یک ماده مومی و سنگی است که در دستگاه گوارش نهنگ عنبر (Sperm Whale) تشکیل میشود. این ماده برای محافظت از روده نهنگ در برابر نوکهای تیز ماهیهای مرکب (غذای اصلی نهنگ) ترشح میشود.
-
گنج شناور: نهنگ، این توده را استفراغ کرده یا دفع میکند. این توده تازه، بویی بسیار نامطبوع دارد. اما پس از سالها (حتی دههها) شناور ماندن در سطح اقیانوس و قرار گرفتن در معرض نور خورشید و آب شور، اکسید شده و به سنگهای خاکستری/مشکی با بافت مومی و رایحهای شیرین، خاکی، دریایی و کمی حیوانی تبدیل میشود.
-
“تخم مرغ اژدها”: دریانوردان اولیه آن را به صورت اتفاقی در سواحل پیدا میکردند و به دلیل منشأ نامشخصش، افسانههای زیادی درباره آن وجود داشت؛ از جمله اینکه این ماده نوعی قارچ زیر دریا یا تخم مرغ اژدها است.
-
نقش در عطرسازی: آمبرگریس نه تنها رایحهای شگفتانگیز دارد، بلکه به عنوان یک تثبیتکننده (Fixative) عمل میکند و باعث میشود نتهای فرارتر عطر، ماندگاری بسیار طولانیتری داشته باشند.
وضعیت فعلی
-
ممنوعیت: به دلیل قوانین حفاظت از گونههای در معرض خطر انقراض، تجارت آمبرگریس خام در بسیاری از کشورها (مانند آمریکا و هند) ممنوع است.
-
جایگزین سنتتیک: امروزه در عطرسازی تقریباً به طور کامل از آمبروکسان (Ambroxan) که یک مولکول سنتتیک (مصنوعی) است و بویی بسیار شبیه به عنبر طبیعی دارد، استفاده میشود.
۲. مشک (Musk): رایحه اغواگری و حرمت
مشک یکی از کهنترین و قدرتمندترین مواد عطری است که از دوران باستان در عطرسازی و داروسازی استفاده میشد.
داستان کشف و منشأ
-
منشأ حیوانی: مشک از غدهای در نزدیکی اندام تناسلی آهوی ختن نر (Musk Deer) استخراج میشد. این ترشح برای جذب جفت و تعیین قلمرو توسط آهو به کار میرفت.
-
کشف: شکارچیان در شرق آسیا، به ویژه هیمالیا، متوجه شدند که ماده خشکشده این غده دارای رایحهای عمیق، حیوانی، شیرین و گرم است.
-
تجارت باستانی: مشک از هزاران سال پیش (به ویژه در جاده ابریشم) از چین، تبت و هند به خاورمیانه و اروپا صادر میشد و به عنوان یک ماده دارویی، تقویتکننده و البته عطری لوکس مورد استفاده قرار میگرفت.
-
نقش در عطرسازی: مشک، مهمترین تثبیتکننده در عطرسازی کلاسیک بود و یک حس گرم، نرم و “حیوانی” به عطر میداد که آن را بسیار اغواکننده میکرد.
وضعیت فعلی
-
ممنوعیت کامل: متأسفانه برای به دست آوردن مشک، آهوی ختن باید کشته میشد. در طول قرنها، جمعیت این آهوها به شدت کاهش یافت و به دلیل خطر انقراض، استفاده از مشک طبیعی حیوانی در سطح جهانی توسط کنوانسیونهای بینالمللی ممنوع شد.
-
جایگزین سنتتیک: امروزه تمامی عطرهای حاوی مشک از مشکهای سنتتیک (Musk Synthetics) یا مشک سفید (White Musks) استفاده میکنند. این مواد بوی تمیزتر، پودریتر و صابونیتری دارند و فاقد آن رایحه قوی حیوانی هستند.
۳. اهمیت این دو ماده در صنعت عطر
آمبرگریس و مشک نه تنها به عطرها رایحه میدادند، بلکه به دلیل خواص شیمیایی خود، ساختار عطرها را نیز تغییر دادند:
-
تثبیت و ماندگاری: این مواد مولکولهای فرار رایحههای بالایی را “به دام میانداختند” و باعث میشدند عطر برای ساعتها و روزها روی پوست باقی بماند.
-
عمق و سکسوالیته: رایحههای حیوانی آنها، حسی عمیق، گرم و بسیار شخصی به عطر میبخشید که به اصطلاح “حسی از پوست انسان” را القا میکرد.
کشف جایگزینهای سنتتیک برای این دو ماده، یک دستاورد بزرگ در شیمی عطرسازی بود که به حفظ حیات وحش کمک کرد و امکان تولید عطرهای لوکس را بدون آسیب به محیط زیست، فراهم ساخت.
فرآیند پیچیده ساخت عطر: از گل تا بطری
۱۰ عطر برتر زنانه تاریخ که هر خانمی باید بشناسد


بدون دیدگاه